Tinder Full-screen Ad↓

Tinder Full-screen Ad to opisowe określenie reklamy wykorzystującej dużą, dominującą powierzchnię ekranu aplikacji Tinder.

Nie należy jednak automatycznie traktować „Full-screen Ad” jako jednej oficjalnej, aktualnej nazwy produktu Tindera.

W praktyce pełnoekranowy charakter mogą mieć różne natywne karty i materiały video wpisane w doświadczenie aplikacji.

Reklama nie konkuruje jednocześnie z dużą liczbą innych postów czy bannerów.

Użytkownik skupia uwagę na jednej karcie.

Może to zwiększać:

• widoczność produktu,

• czytelność brandingu,

• ekspozycję video,

• szansę na interakcję.

Pełny ekran nie oznacza jednak automatycznie większej skuteczności.

Komunikat musi być krótki.

Użytkownik powinien w ciągu kilku sekund zrozumieć:

• jaka marka się reklamuje,

• czego dotyczy oferta,

• dlaczego może być interesująca,

• co zrobić dalej.

Rozbudowany akapit tekstu będzie słabo wykorzystywał charakter aplikacji.

Native Display Card jest konkretniej opisywanym formatem karty reklamowej.

Dentsu opisuje go jako reklamę składającą się z karty natywnej, interakcji użytkownika i przekierowania do linku reklamodawcy.

„Full-screen Ad” opisuje natomiast bardziej sposób ekspozycji niż precyzyjny produkt reklamowy.

Przede wszystkim:

• pionowe fotografie,

• mocny Key Visual,

• krótkie video,

• jeden produkt,

• jeden claim,

• jedno CTA.

Należy unikać zmniejszania skomplikowanych desktopowych layoutów do ekranu telefonu.

Jeżeli dostawca lub partner sprzedażowy używa konkretnego określenia „Full-screen Ad”, warto zachować jego nomenklaturę.

W ogólnym słowniku lepiej jednak zaznaczyć, że termin opisuje pełnoekranowy charakter reklamy i może nie odpowiadać jednemu globalnie ustandaryzowanemu formatowi Tindera.